هيچ چيز نتواند از آن جلوگيرى كند ، همانند حركت اسبهاى سركش و چموش كه نتوان آنها را متوقف ساخت و به همين جهت چنين اسبى را « جموح » مىگويند . به هر حال اين يكى از رساترين تعبيراتى است كه قرآن در باره ترس و وحشت منافقان و يا بغض و نفرت آنان بيان كرده كه آنها اگر در كوه‌ها و روى زمين راه فرارى پيدا كنند از ترس يا عداوت از شما دور مىشوند ولى چون قوم و قبيله اموال و ثروتى در محيط شما دارند مجبورند دندان بر جگر بگذارند و بمانند ! . [ سوره التوبة ‹ 9 › : آيات 58 تا 59 ] وَ مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْها إِذا هُمْ يَسْخَطُونَ ‹ 58 › وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ما آتاهُمُ اللَّه وَرَسُولُه وَقالُوا حَسْبُنَا اللَّه سَيُؤْتِينَا اللَّه مِنْ فَضْلِه وَرَسُولُه إِنَّا إِلَى اللَّه راغِبُونَ ‹ 59 › ترجمه : 58 - و در ميان آنها كسانى هستند كه در ( تقسيم ) غنائم به تو ايراد مىكنند ، اگر از آن به آنها بدهند راضى مىشوند و اگر ندهند خشم مىگيرند ( خواه حق آنها باشد يا نه ) . 59 - ولى اگر آنها به آنچه خدا و پيامبرش به آنها مىدهد راضى باشند و بگويند خداوند براى ما كافى است و به زودى خدا و رسولش از فضل خود به ما مىبخشد ما تنها رضاى او را مىطلبيم ( اگر چنين كنند به سود آنهاست ) .